Türkiye'de kişi başına düşen kitap okuma oranı her yıl gerilemeye devam ediyor. Ekranlar mı suçlu, yoksa başka etkenler mi var?
Geçtiğimiz yıl yayımlanan bir araştırmaya göre Türkiye'de yetişkinlerin yüzde yetmişi yılda bir kitap bile okumuyor. Bu rakam her ne kadar tartışmalı da olsa, kitap okuma alışkanlığının ciddi biçimde gerilediği gerçeği inkâr edilemez.
Suçu hemen ekranlara atmak kolay. Sosyal medya, dizi platformları, YouTube... Bunların dikkat süremizi parçaladığı doğru. Ama meselenin daha derin katmanları var.
Okuma alışkanlığı aslında çocuklukta kazanılıyor ya da kazanılamıyor. Evde kitap olan, ebeveynleri okuyan bir ortamda büyüyen çocuk büyük ihtimalle okumaya devam ediyor.
Kütüphane altyapımız da yetersiz. Birçok ilçede devlet kütüphaneleri ya hiç yok ya da işlevsiz durumda. Oysa ücretsiz, erişilebilir ve çekici kütüphaneler okuma kültürünün en önemli taşıyıcısı.
Çözümün bir parçası da "herkes her kitabı okumak zorunda değil" diyebilmekten geçiyor. Başlangıç noktası önemli değil; önemli olan başlamak.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!