Kurultay tartışmaları ve liderlik gerilimi ana muhalefeti kilitledi. Parti içi kriz yalnızca CHP'yi değil, Türkiye siyasetinin dengesini de ilgilendiriyor.
Temmuz ayı, ana muhalefet partisi CHP açısından iç gerilimin yeniden yükseldiği bir dönem oldu. Kurultay takvimi etrafındaki belirsizlik, eski ve yeni yönetim arasındaki görüş ayrılıklarını görünür kıldı; hatta yeni bir siyasi oluşum ihtimali dahi tartışılır hale geldi.
Bir partinin iç işleyişi elbette kendi delegelerinin ve üyelerinin takdirindedir. Ancak ana muhalefet, tanımı gereği yalnızca kendi tabanını değil, iktidara alternatif arayan geniş bir seçmen kitlesini de temsil eder. Bu nedenle CHP'deki her sarsıntı, doğrudan Türkiye'nin siyasi denge tablosunu ilgilendiriyor.
Güçlü bir demokrasi, güçlü bir muhalefet gerektirir. İçe kapanan, enerjisini iç hesaplaşmalara harcayan bir muhalefet, iktidarı denetleme işlevini yeterince yerine getiremez. Bu da uzun vadede yalnızca bir partinin değil, tüm siyasi sistemin kalitesini düşürür.
Benim değerlendirmeme göre asıl mesele, liderlik yarışının kişiler üzerinden değil, ilke ve program üzerinden yürütülebilmesidir. Seçmen, kimin genel başkan olacağından çok, kendisine hangi vizyonun sunulduğuyla ilgilenir. Kriz, bir tıkanma değil, bir yenilenme fırsatına da dönüştürülebilir.
Önümüzdeki haftalar, ana muhalefetin bu sınavdan güçlenerek mi yoksa yıpranarak mı çıkacağını gösterecek. Kesin olan şu ki, bu iç hesaplaşmanın sonucu yalnızca CHP'nin değil, Türkiye siyasetinin de rotasını etkileyecek.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!