Ramazan sofraları artık eskisi gibi değil. Sipariş uygulamaları, hazır gıdalar ve sosyal medya gösterişi sofrayı dönüştürdü.
Annem, Ramazan ayı boyunca sabahın beşinde kalkar, güneş batana kadar iftarlık hazırlardı. Güllaç, pide, çorba, birkaç sıcak yemek... Ev kokusu, o aromanın kendine özgü bir dili vardı.
Bu yıl bir komşum iftar davetine çağırdı. Masada hazır paket çorbalar, sipariş uygulamasından gelen dürümler ve ambalajından çıkarılmış tatlılar. Ev sahiplik yapmış, ama sofra sanki bir restoran gibi.
Bunu eleştiri olarak söylemiyorum. Çalışan annelerin, hızlanan hayat temposunun bir sonucu bu. Ama kaybettiğimiz bir şeyler var gibi hissediyorum.
Ramazan sofrasını değiştiren bir başka etken de sosyal medya. İftar sofrasının fotoğrafı artık çekilip paylaşılmadan tam olmuyor.
Yine de umut taşıyan bir şey görüyorum: Geleneksel tarifler sosyal medyada büyük ilgi çekiyor. Gençler büyükannelerinden aldıkları tarifleri paylaşıyor. Belki Ramazan, kaybolmak yerine dönüşüyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!