Amsterdam, Kopenhag, Münih bisiklet altyapısına yatırım yaparak trafik sorununu ve karbon emisyonunu azalttı. Bizim şehirlerimiz ne zaman?
Geçen yıl Kopenhag'a gitme fırsatım oldu. Sabah işe giden insanları izledim; büyük çoğunluğu bisikletle seyahat ediyordu. Sıradan insanlar, takım elbiseli ofis çalışanları, okula giden çocuklar, yaşlılar...
Bu manzara bende hem hayranlık hem de kıskançlık uyandırdı. İstanbul'da bisikletle işe gitmek çoğu semt için neredeyse imkânsız. Yollar dar, trafik tehlikeli, bisiklet yolu yok veya varsa kullanılamaz durumda.
Oysa bisiklet dostu şehirler planlama kararlarının ürünü. Kopenhag yüzyıl boyunca tutarlı bir bisiklet yatırım politikası izledi. Bu mucize değil, irade.
Türkiye'de bazı şehirler bu yönde adım atıyor. Eskişehir yıllarca örnek olarak gösterildi. Ama metropoliten şehirlerde ilerleme yavaş.
Engel yalnızca para değil; zihniyet. "Bisiklet çocuklar içindir" algısını kırmadan altyapı yapmak yeterli olmuyor. Değişim zihinlerde başlıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!